Ik heb de intro, hoofdstuk 1 en hoofdstuk 4 gelezen van het
boek niet voor de winst. Een sterk boek dat het is gelukt om mij op een aantal
punten te overtuigen. Het uitwisselen op de manier van een kennis café is mij
zeer goed bevallen. Zo heb ik het gehele boek kunnen aanhoren, het leuke was
dat er af en toe door de uitwisselingen leuke ideeën en discussies onderling ontstonden.
Op een gegeven moment kwam het begrip pedagogisch DNA naar voren,
ik moet toegeven daar heb ik wel even over moeten nadenken wat hier nou precies
mee bedoeld wordt. Volgens mij betekent
dit afstappen van de oude stoffige methode die we al jaren gebruiken. En de
actualiteit meer in de klas brengen? Ga ik als leerkracht zelf meer vertellen
vanuit mijn eigen kennis, in plaats van voorlezen uit het handboek van de methode?
Dit lijkt mij een geweldig idee! Natuurlijk is een methode handig, maar als ik eerlijk ben niet altijd even spannend of leuk. En ook niet altijd sluit het aan op wat er hedendaags gebeurt om de kinderen heen, thuis op school en in Nederland. Het begrip wereldburgerschap is mij ook zeker bijgebleven: een wereldburger heeft een open visie, kan kritisch denken en is betrokken bij de wereld. Weet de voorgeschiedenis van eigen en andere landen. En weet van de verschillende religies. Mag ik mezelf een wereldburger noemen? Mag ik van mijn leerlingen wereldburgertjes maken? Ik vind bijvoorbeeld dat wij in Nederland veel te laat beginnen met het aanleren van een tweede taal. Als je gelukt hebt op zijn vroegst in groep 7. Volgens mij kan dit al in groep 3! Ook ben ik een groot fan van interactie, ik heb echt een hekel aan voorkauwen. Laat de kinderen maar lekker vertellen ze weten meer dan je denkt hoor!!
Dit lijkt mij een geweldig idee! Natuurlijk is een methode handig, maar als ik eerlijk ben niet altijd even spannend of leuk. En ook niet altijd sluit het aan op wat er hedendaags gebeurt om de kinderen heen, thuis op school en in Nederland. Het begrip wereldburgerschap is mij ook zeker bijgebleven: een wereldburger heeft een open visie, kan kritisch denken en is betrokken bij de wereld. Weet de voorgeschiedenis van eigen en andere landen. En weet van de verschillende religies. Mag ik mezelf een wereldburger noemen? Mag ik van mijn leerlingen wereldburgertjes maken? Ik vind bijvoorbeeld dat wij in Nederland veel te laat beginnen met het aanleren van een tweede taal. Als je gelukt hebt op zijn vroegst in groep 7. Volgens mij kan dit al in groep 3! Ook ben ik een groot fan van interactie, ik heb echt een hekel aan voorkauwen. Laat de kinderen maar lekker vertellen ze weten meer dan je denkt hoor!!
Net zoals onderzoekend leren, ook zo een mooi begrip. Kinderen
laten aanrommelen is dat een goede omschrijving? Ik vind het in ieder geval
geweldig dat kinderen zelf met oplossingen en ideeën komen, ook hier komt de
interactie weer naar voren. Kinderen gaan zelf achter iets komen, zelf iets
leren. Maarja hoe kan ik dat nu meten? Is dit wel te toetsen? En voor het ene
kind is dezelfde ontdekking misschien veel meer waard dan bij de ander? Mag ik
zo wel onderwijzen? Wat zegt de onderwijsinspectie hiervan? Kortom: is er een
meetinstrument voor mijn onderwijs? Ik heb een hoop ideeën en ben ook heel
enthousiast maar tegelijkertijd zit ik met zoveel vragen!!
Neem is een kijkje op de website van NCDO dit kwam ik tegen
toen ik opzoek was naar meer informatie over wereldburgerschap
http://www.ncdo.nl/index.php
http://www.ncdo.nl/index.php
Hieronder staat ook een link over wereldburgerschap
Hoi Michelle.
BeantwoordenVerwijderenOef gelukkig maar, ook ik loop met zoveel vragen rond.. Wat gaat er zometeen daadwerkelijk van te pas komen als we eenmaal voor de klas staan? En sluit onze visie dan ook wel goed aan op de desbetreffende school waar we werken? Want daar moeten wij ons ook op aanpassen. En heel kritisch kan je daar ook niet naar kijken want helaas liggen de banen niet voor het oprapen..
Ook ik ben een voorstander om eerder te beginnen een tweede taal aan te leren.
Take it easy denkt sinds dit schooljaar ook aan de jongste leerlingen (digitaal schoolbord wel vereist).
http://www.youtube.com/watch?v=HV3XdzSCwks
Leuk he?
Groetjes Amy
Hoi Michelle,
BeantwoordenVerwijderenEen late reactie op je blog, maar beter laat dan nooit ;)
Toen ik je blog las, trok het onderwerp van het Engels leren in de onderbouw me direct aan. Ik vind het super interessant. Als je naar informatie over dit onderwerp zoekt op internet, dan kan je vooral lezen dat het aanleren van een tweede taal bij peuters en kleuters een stuk makkelijker gaat dan bij pubers, jongvolwassenen enz. Bij de peuters en kleuters gaat het allemaal lekker mee op de automatische piloot en dus leren ze een stuk makkelijker.
Er zijn echter wel vraagtekens hierbij. Als je in groep 1-2 al komt met het aanleren van Engels, zal het voor sommige kinderen namelijk wel extra moeilijk zijn. Denk maar aan allochtone kinderen die thuis nog (haast) geen Nederlands praten en dus op school twee nieuwe talen aanleren (Nederlands en Engels), of denk aan kinderen met dyslexie of een taalstoornis.
Zoals je ziet zitten er dus twee kanten aan, maar dat is bij de meeste discussies zo. Je kan meer over dit onderwerp lezen bij deze link: http://www.kennislink.nl/publicaties/engelse-les-aan-kleuters-populair
Als je ook doorgaat naar beneden, op die site, kan je ook nog andere artikelen lezen over dit onderwerp. Heel interessant!
Ik hoop voor je dat je vragen krijgt op je antwoorden. Helaas gaat dat vaak niet zo snel als je wilt :)
Groetjes,
Laura